Een verhaaltje voor het werken gaan

Ze staarde met grote ogen naar het scherm. Haar vingers trilden terwijl ze het mailvenster dicht klikte, en weer opende. Ze stonden er nog steeds, de letters die als een bom in haar gezicht waren ontploft. Over een maand was ze geen diensthoofd meer, zei de bom. Over een maand was ze van geen tel meer, overbodig. Haar jarenlange inzet nutteloos geworden.

“We hopen dat je loyaal de principes van een zelfsturende organisatie blijft ondersteunen.” Dat stond er letterlijk! Dat durfden ze van haar te eisen! En niet eens in haar gezicht, nee, veilig verborgen achter het kille schild van een computerscherm.

Ze drukte haar kapotgebeten nagels in haar handpalmen. Ze wou huilen, schreeuwen, maar kon niet. Mocht niet. Door die verdomde open kantoren kon de hele dienst haar zien, kon ze zelfs geen halve minuut een veilig nest tussen vier beige paneelwanden veinzen.

Ze stond op, greep haar similileren handtas en wandelde in een trage, rechte lijn naar de lift. De starende blikken priemden in haar rug, de plotse stilte echode in haar hoofd. Als ze nog één seconde langer bleef, zou haar gezicht ontploffen.

 

Dit is het eerste stukje van Linda, een kortverhaal dat ik schreef voor mijn werk.

 

Het was een experiment van het centrale HR-agentschap van de Vlaamse overheid. De collega’s daar hadden een kunstenaar ingehuurd – een schrijver – om de vier nieuwe waarden van de Vlaamse overheid op een creatieve manier bekend te maken onder het personeel. Creatiever dan met een zoveelste beleidsnota of powerpointpresentatie. De schrijver zou negen vrijwilligers uit de organisatie coachen bij het schrijven van een eigen, literair verhaal over de waarden.

De vier waarden die in een verhaal moesten omgezet, zijn: openheid, wendbaarheid, daadkracht en vertrouwen. Ik geef het toe, dat zijn niet meteen de meest fantasierijke waarden. Ze lijken zo geplukt uit het generieke lijstje dure missie- en visie-termen die élke organisatie bezigt. Die klinken allemaal mooi, maar eigenlijk zijn het holle woorden, toch?

Of kent u één organisatie die er prat op gaat geheimzinnig, star, futloos en argwanend te zijn?

Ik was dus een van de negen vrijwillige schrijvers. Mèt argwaan, geef ik toe. Ik vroeg me af of het wel mogelijk was, een verhaal weven rond begrippen die tegelijk alles en niets kunnen betekenen.

Meer nog, ik vroeg me af of dat überhaupt wel kon, een literair verhaal schrijven dat bruikbaar is voor een bedrijf of een organisatie. In professionele communicatiemiddens is ‘storytelling’ tegenwoordig een hip begrip, maar als ik hoor wat sommige communicado’s en marketingmensen allemaal onder die term durven parkeren, heb ik het gevoel dat ze nog nooit een ècht verhaal van dichtbij hebben gezien.

En toch… toch is het gelukt. Het is me gelukt die saaie waarden om te toveren in een – naar ik hoop – aangrijpend kortverhaal. Een verhaal waarmee ik hoop sommige collega’s een klein zetje te geven om die ene omslag te maken, die ene daadkrachtige stap te zetten die ze nodig hebben in hun werk. En om dat ene beetje openheid en vertrouwen te schenken aan de andere collega’s.

Drie keer zijn we bijeengekomen, de negen aspirant-schrijvers. Onder begeleiding van ervaren schrijversrot Koen Peeters zijn er pareltjes van verhalen op papier gezet. Sommigen, zoals ik, bleven dicht aanleunen bij het werk. Anderen doolden verder weg en vertelden over hun familieleven, of over hun diepere angsten en overtuigingen. Of gewoon over hun eigen fantasie.

Maar hoe ver ze ook zwerven op de paden van de verbeelding, elk van die verhalen slaagt erin de waarden van de organisatie van hun abstractheid te ontdoen. Ze voelbaar, inleefbaar en écht te maken.

Veel meer dan honderd beleidsnota’s of powerpointpresentaties bij elkaar.

 

Lees hier mijn kortverhaal Linda.

 

3 gedachtes over “Een verhaaltje voor het werken gaan

  1. Hey Maarten, hebben jullie er zicht op of deze aanpak rond de “nieuwe” waarden ook effect heeft gehad? Ik vind het een origineel en waardevol initiatief, maar ik ben wel benieuwd naar het effect op de bewustwording bij de medewerkers.

    • Dag Wini, de collega’s die hebben meegeschreven, vonden allemaal dat dit een belangrijke impact heeft gehad op hun belevenis van de waarden. Er waren ook ateliers met andere kunstvormen, meer bepaald met dans en met beeldende kunst, en ook daar hoorde ik dezelfde reacties van de deelnemers. Ik heb daar in maart een repo over geschreven: http://13.vlaanderen.be/nieuws/waarden-kunst-een-fantastische-ervaring.
      Of dit nu op alle andere duizenden medewerkers een impact heeft gehad, kan ik je niet zeggen. Dit was door de collega’s van het Agentschap Overheidspersoneel bewust opgezet als een experimentele oefening, dus zonder KPI’s of zo. Er is nog wel een bevraging geweest na de ateliers, maar de resultaten daarvan heb ik nog niet gezien. Meer weten? Zie https://overheid.vlaanderen.be/ateliers-waarden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s