Dit denken introverten ècht over extraverten

Cartoon: een introvert kruipt weg in een bubbel, terwijl een extravert hem eruit probeert te trekken.Bekentenis. Wij, introverten, klagen vaak over de laatdunkende, frustrerende, zelfs ronduit kwetsende vooroordelen van extraverten tegenover ons.
Maar wij, introverten, hebben stiekem ook onze eigen vooroordelen en schimpwoorden tegenover jullie, extraverten.
Lees maar even mee.

 

Wat ik soms denk als ik een extravert bezig zie:

  1. TETTERKONT
    Hou verdomme toch eens vijf minuten je mond!
  1. WINDHAAN
    Besef je wel hoe vaak jij jezelf tegenspreekt? Wat moet ik nou nog van je geloven?
  1. KIP ZONDER KOP
    Jij hebt echt geen ènkel idee waar we naartoe gaan, he?
  1. ONGELEID PROJECTIEL
    Eerst doen, dan pas denken. Ik wíst dat je je weer in nesten zou werken!
  1. KLEIN KIND
    Jézus, kun jij nu echt nooit iets zèlf doen?
  1. RIOOLJOURNALIST
    Waarom vraag jij me altijd de pieren uit mijn neus? Laat me toch gerust!
  1. SADIST
    Waarom mag ik van jou niet veilig thuisblijven? Vind jij het soms leuk om mij te zien lijden? Aargh!
  1. AANRANDER
    Je komt veel te dichtbij! BLIJF VAN MIJ WEG!

 

Wat ik eigenlijk zou moeten denken:

  1. Ik onderbreek je. Om je te helpen.
    Ik besef dat jij blijft praten tot je een reactie krijgt van mij. Zonder een reactie denk jij dat je niks interessants of bruikbaars hebt gezegd, en ga je dus nog meer praten. Het kost me moeite, maar ik zal je onderbreken middenin je gebabbel. Niet om mijn mening te geven, maar om te herhalen wat ik gehoord heb, en eventueel om kritische vragen te stellen. Daarmee kun jij hopelijk je gedachten ordenen en je ideeën verbeteren.
  1. Ik pin je niet vast op wat je zegt.
    Ik begrijp dat jij niet enkel praat wanneer je je een afgeronde mening hebt gevormd. Integendeel, voor jou is praten net dé manier om je kennis en gedachten op een rijtje te zetten en pro’s en contra’s af te wegen. Ik beschouw de dingen die jij zegt dan ook niet als beloftes of vaststaande meningen, maar als vrijblijvende proefballonnetjes die jij wil uittesten om vervolgens je mening bij te schaven of zelfs helemaal om te gooien. Dat bespaart ons allebei veel frustraties.
  1. Ik stuur je gedachtestroom zachtjes in de juiste richting. (Sorry daarvoor.)
    Oke, niemand is perfect. Jij bent goed in associaties leggen, en dat talent blijft doorwerken als er geen nood is aan associaties. Je weet dat dat afleidt wanneer de beslissing moet afgeklopt worden, maar je kunt nu eenmaal je eigen persoonlijkheid niet veranderen. Ik zorg er intussen voor dat we terugkeren naar het onderwerp waarover we bezig waren. Zonder me (al te zeer) te ergeren. Want ik besef dat jouw schijnbaar nutteloos heen-en-weer gebanjeer ook een voordeel kan zijn, omdat je zo tot handige analogieën en oplossingen kunt komen.
  1. Ik hou je even tegen voor je in actie schiet.
    Nu ja, k hou je niet ècht tegen wanneer je in actie wil schieten. Jij bent immers op je sterkst wanneer je ergens in kunt vliegen, en van te lang overpeinzen en voorbereiden raak jij alleen maar gedemotiveerd. Maar net vóór je in gang schiet, vraag ik je wel om nog eens op een rijtje te zetten wat je precies gaat doen en waarom. Zodat je jezelf in al je enthousiasme niet ongewild in iets stoms laat meeslepen.
  1. Ik maak bewust tijd voor je. Voor jou alleen.
    Ik hou er rekening mee dat alleen zijn jou energie kost, en dat contact met anderen jou energie geeft. Precies omgekeerd als bij mij, dus. Jij zoekt dan ook in alles wat je doet naar manieren om dit samen met anderen te kunnen delen. Ik probeer daarom geregeld iets samen met jou te doen, of gewoon naar jou te luisteren, ook al kost mij dat energie. Omdat ik weet dat jij zonder sparringpartner, zonder compagnon, zonder roddelmaatje, zou wegkwijnen en jezelf zou uitputten.
  1. Ik doe moeite om over mezelf te vertellen.
    Vertellen is voor jou belangrijk. Vertellen welke boeiende dingen je hebt gedaan of meegemaakt, geeft jou energie, want het laat jou de ervaring nog eens dunnetjes opnieuw beleven. Je deelt dat graag, en vindt het leuk dat anderen hun ervaringen ook delen. Ik zoek er dus geen Stasi-praktijken achter. Al zal ik nooit zoveel prijsgeven als jij zou willen. Ik ben nu eenmaal geen open boek en zal dat ook nooit worden.
  1. Ik hou voor ogen dat jouw batterijen anders opladen dan de mijne.
    Ik respecteer jouw nood aan menselijk contact, aan recepties en feestjes, aan verrassende evenementen en gezellig drukke winkelstraten. Dat zijn voor jou dé energiegevers bij uitstek! En ik hou mezelf voor ogen dat jij gewoon die energie graag deelt. Jij kunt je moeilijk voorstellen dat partyen, op café gaan of zelfs gewoon onder de mensen komen géén energieboost geeft. Dus ik snap dat je mij wil meetrekken in die energieboost. Ik zal gewoon beleefd weigeren wanneer ik het niet zie zitten. En die weigering blijven herhalen. Tot het tot je doordringt.
  1. Ik geef je niet aan bij de politie.
    Contact zoeken voelt voor jou natuurlijk aan. Een onverwacht praatje, een joviale mop, een klap op de schouder, een vriendschappelijke knuffel… Jij ziet er waarschijnlijk geen graten in, het is net jouw manier om je band met mij aan te halen. Terwijl dit voor mij vaak stresserend kan zijn, omdat ik sneller nood heb aan een persoonlijke ‘bubbel’ rond mij. Toch ga ik jou niet de hele tijd mijden of me defensief gedragen, en probeer ik de positieve aspecten van zo’n intieme connectie gewaar te worden. En ervan te genieten. Maar met mate. Want mijn grens ligt nu eenmaal lager dan jouw grens.

 

Wat ik in ruil van jou vraag:

  1. Aanvaard dat ik niet zomaar in het wilde weg wil praten over wat er maar op tafel komt. Ik ben sowieso niet goed in small talk. En ik heb vaak wat tijd nodig om de dingen die je me vertelt, in mijn hoofd nog eens op een rijtje te zetten, vóór ik er zelf iets zinnigs over kan zeggen. Als ik stil blijf in een gesprek, probeer dan niet hemel en aarde te bewegen om mij aan het babbelen te krijgen. Ik apprecieer het dat je me erbij wil betrekken, echt waar, maar van de meeste gesprekken raak ik gewoon sneller uitgeput dan jij. Vraag het me een dag later nog eens, dan heb je veel kans dat ik intussen wel een antwoord klaar heb.
  1. Als ik een idee lanceer, flap er dan niet het eerste het beste uit wat in je opkomt. Ik heb meestal lang nagedacht over mijn idee, dus een tegenargument voelt snel aan als een definitief afwijzend oordeel. Terwijl je dat waarschijnlijk helemaal niet bedoelt. Kun je ook moeite doen om me niet te onderbreken? Ik raak makkelijker dan jij de draad kwijt van mijn verhaal, en ik ben niet goed in me ergens uit lullen.
  1. Begrijp dat ik niet zo associatief kan denken als jij. Soms is het boeiend hoor, maar ik heb meer nood aan vaste ankerpunten dan jij. Van de ene associatie op de andere springen is voor jou misschien inspirerend, maar bij mij zorgt het veeleer voor verwarring. Sta me dus toe om zaken in een specifieke volgorde af te lopen, om iets tot in al zijn consequenties uit te denken, of gewoon om nog een tijdje koppig vast te houden aan een beeld dat ik in mijn hoofd heb.
  1. Ik hou niet van ergens invliegen. Ik krijg daar stress van. Ik wil dingen eerst goed uitgedacht hebben, de mogelijke obstakels en valkuilen onderzocht en alternatieve scenario’s overwogen. En soms zelfs dat niet: soms heb ik gewoon even tijd nodig om te wennen aan het idee. Gun me die tijd alsjeblieft.
  1. Als ik bewust samen-tijd voor jou maak, geef jij dan ook bewust solo-tijd aan mij? Ik heb het nodig om me geregeld terug te trekken, te mijmeren, alleen iets uitdenken of uitwerken. Dat vult mijn energie aan. Probeer jij dus geregeld stil te zijn of me alleen te laten zijn, ook al kost jou dat energie. We zullen altijd allebei water bij onze wijn moeten doen. Moeilijk, ik weet het. Maar niet onmogelijk. Hoop ik.
  1. Aanvaard dat ik niet zo’n nood heb aan mijn belevenissen van de dag (of van het voorbije weekend) opnieuw te vertellen. Ik doe dat vaak wel hoor, maar in stilte, in mijn eigen hoofd. Omdat dàt mijn manier is om ervaringen te verwerken. Als ik ze luidop moet vertellen, betekent dat voor mij eigenlijk energieverlies. Vertellen is voor mij een serieuze zaak, dat lukt niet goed spontaan. Ik zal wel naar jouw verhaal blijven luisteren, maar als ik een slechte dag heb, ja sorry, dan kun je beter eens iemand anders zoeken om je eigen verhaal aan te vertellen.
  1. Sleur me as-je-blieft niet mee naar plekken waar veel lawaai of veel mensen zijn, met als argument “dat het lekker ontspannend is”, of “dat het me deugd zal doen”. Je bedoelt het goed, maar mij doet zoiets géén deugd. Een zetel of een boek zijn vaak alle ontspanning die ik nodig heb. (En noem me nooit meer partypooper!)
  1. Respecteer mijn bubbel.
    Nee, echt, respecteer mijn bubbel:
    Infographic: Dr. Carmella's guide to understanding the introverted
    Infocomic: Roman Jones

 

Meer weten over introversie? Lees mijn blogpost 4 verschillen tussen introverten en extraverten.

Extraverten, is dit herkenbaar voor jullie? Of vinden jullie dat ik maar nonsens vertel? Laat het me weten in de reacties hieronder.

6 gedachtes over “Dit denken introverten ècht over extraverten

  1. Heel mooi artikel Maarten. Nu ik wat minder extreem introvert begin te worden een goede reminder en handleiding voor allebei. Je intro vond ik hilarisch en heel herkenbaar (dat ‘pieren’ naar sappige info!)
    Bedankt!

    • Er is niks mis mee om jezelf een tijdje (of een heel lange tijd) terug te trekken van sociale interactie met anderen. Maar ik ben blij te horen dat je intussen wat energie hebt gevonden terug met mensen om te gaan. Genieten van het contact met anderen kan heel aangenaam zijn – al moet een introvert dat altijd wat meer doseren dan een extravert 🙂

      • Yes. En burn-out helpt om te leren inzien welke energievampiers je kunt missen in je leven. Wie de vriendschap waard is en wie niet. Therapeut had gelijk dat je met extreme vampiers zelfs geen gesprek daarover hoeft aan te gaan, dat het contact vanzelf verwatert als ze eenmaal voelen dat jij hen door hebt. Waardoor het leven en de gedachten vanzelf minder zwaar worden.

  2. Met plezier en aandacht gelezen en naar binnen gewerkt 😉. Wederzijds begrip is altijd essentieel, in gelijk welke goede relatie, privé en op het werk. Bij je vrienden kies je wie bij je past. Op het werk en in je familie kan dat niet en daar wordt je energie uitgeperst. Ik ken weinig echte extraverten die rekening houden met een introvertje. Maar dat kan ook aan een combinatie met narcisme liggen natuurlijk. Dat vind ik heel moeilijk bij leidinggevenden en familieleden …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s